![](https://stowarzyszenie.liceumbatorego.pl/wp-content/uploads/2023/07/s.michalowski.png)
Dotarła do nas smutna informacja. Zmarł nasz Kolega i wieloletni członek władz Stowarzyszenia, Stanisław Michałowski (matura 1952). Jego postać i pracę dla naszej społeczności przybliżamy poniżej.
W wakacyjny czas dotarła do mnie informacja o śmierci jednego z najstarszych spośród wieloletnich członków władz Stowarzyszenia Absolwentów Gimnazjum i Liceum im. S. Batorego w Warszawie – kolegi Stanisława Michałowskiego.
Zaczynałam moją pracę w Zarządzie kilkanaście lat temu. Stasio pełnił wówczas funkcję znaczącą, protokołował mianowicie nasze comiesięczne zebrania.
Był niezwykle życzliwym i opanowanym człowiekiem. Wzorem staranności, punktualności i precyzji. Jego protokoły były idealne. On sam, skupiony na notowaniu, stosunkowo rzadko włączał się do gorących dyskusji. Taki miał temperament, wykonywał rzetelnie swoje zadania, a wypowiadał się tylko wtedy, gdy sprawa była naprawdę kluczowa.
W roku stulecia szkoły Staszek zadbał o uwiecznienie swojego pamiętnego rocznika maturalnego 1952 oraz mimo zaawansowanego wieku, pomagał aktywnie w organizacji zjazdu absolwentów.
Należał do jednej z niewielu klas, która pozostawiona została w gmachu przy Myśliwieckiej po rozwiązaniu w lecie 1951 roku męskiego I Gimnazjum i Liceum
im. S. Batorego i przekształceniu go z ewidentnie politycznych przyczyn
w koedukacyjną Szkołę Ogólnokształcącą stopnia licealnego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci nr X.
Matury zatem formalnie nie zdawał w Batorym. Na świadectwie maturalnym Stanisława Michałowskiego i jego kolegów podpisał się dyrektor C. Zawadzki, który objął stanowisko po odsunięciu od sprawowanej funkcji dyrektora Romana Beranka. Ten czas wygnania z macierzystego gmachu, rozwiązania szkoły, utrwalonej dla historii przez dokonania i ofiarę absolwentów przedwojennych
i roczników wojennych, usunięcia z obiegu publicznego jej nazwy, rozproszenia uczniów i nauczycieli, w zrozumiały sposób jest słabo udokumentowany. Paradoksalnie, bo ta rana w historii szkoły nigdy się do końca nie zabliźniła.
Żal tamtego pokolenia nie opuścił go nigdy. Stanisław starał się dokonać sprostowań błędów i nieporozumień w opisach tamtego okresu, uzupełnić luki.
Zainteresowanych odsyłam do numeru jubileuszowego wydanego w 2018 roku
z okazji stulecia szkoły „Głosu Batoraków”, str. 27-33. Tamże można też uzupełnić wiedzę o okresie „banicji” Liceum Batorego oraz przeczytać wspomnienia napisane przez Stasia.
Z żalem żegnam kolegę Stanisława Michałowskiego, było zaszczytem z Nim pracować dla dobra środowiska wychowanków i naszej szkoły.
Niech spoczywa w pokoju!
Autorka: Ewa Gałek, matura 1975
Link do Głosu Batoraków: https://stowarzyszenie.liceumbatorego.pl/glos-batorakow/